OPTREDEN MET EEN ORGELTJE

04 nov 2011 14:19

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

STAALKAART DER DORDTSE POEZIE

06 jan 2011 20:27

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

DNVDJD DRRAIT DOOR

01 feb 2010 00:50

Afgelopen vrijdag 29-01 vond de tweede editie van De nacht van de jonge Dordtse dichters plaats, net als de eerste keer in cafe De Vreemde Eend. Omdat de filmbeelden niet zijn gelukt een kort verslag. De ‘Volgestouwde Eend’ had een muzikale act als opwarmer geregeld, Jacoline de Heer en schrijver dezes Peter M. van der Linden regelden de dichters. Een aantal dichters waren er tijdens de eerste editie ook bij, het verschil met de tweede editie was o.a dat Amarantha Groen, dankzij een gul gebaar van de Dordtse Dichterskring, speciaal uit Berlijn was komen overtreinen.

De avond werd geopend door onze kersverse en aimabele Stadsdichteres, Marieke van Leeuwen, ze werd begeleid door gitarist Ed van Dijk die was blijven hangen na zijn optreden met een man op een sampler. Het werd de aftrap voor een schitterende avond. Marieke opende en vond de Marlene Dietrich in haar stem en de toon was los gezet.

De tweede dichter was Daniel Vis, de man uit Maasdam, studeerde in Dordrecht en nu in Utrecht, is qua poezie en stem geen jongeling meer te noemen, als grafstenen in whisky, vrij zware woorden gevlochten in filosofische gedachten met verrassende conclusies.

Amber Alblas kwam op met haar broer Edwin, Amber droeg uit haar hoofd voor, ook vrij filosofisch, prozarische stukken, een mooie verschijning met aankomend diepgang.

De echt jonge Joran Schenk debuteerde met Engelstalige verzen en kwam nu al tot de conclusie dat vrouwen de ware goden zijn en dat was best wel zo vrijdag.

Want Amarantha Groen liet zich door Ed van Dijk begeleiden, een samenwerking die chemie en hilariteit opleverde, Amarantha vroeg Ed om muzikale sferen, zette de sferen om in betovering en liet zien waarom haar stem, tekst en lichaam daarom lente binnenbracht.

Lorena Tissink was ontwapenend, heeft al een boek uit, en weer gegroeid sinds haar eerste optreden in oktober.

Peter M. sloot samen met Ed het eerste gedeelte af met het gedicht Smoor, de man is gek.

Na een werkelijk korte rookpauze waarin een sneeuwman werd geboren, betoverde Amarantha Groen wederom ‘De volgestouwde Eend’ er kon werkelijk geen kip meer bij. Gitarist Ed speelde het gras van de bar.

Dan: Joey Bakker. Een uiterst serieuze jongeling, al in het bezit van een heuse bundel en naar mijn weten, 17 jaar. Vormvast, met de voeten muurvast op de planken droeg hij voor, een kalme stem, een prachtig ritme, een grote belofte voor de Dordtse literaire toekomst. Fraai!

Daniel Vis toonde bij zijn tweede voordracht al zijn kunnen, een gedicht van 5 minuten, waarin het publiek oh’s, ah’s, oeis op zijn hypnotiserend tapijt deponeerde. Daniel dirigeerde met een hamer van beelden op woorden en bracht een verlangen tot parapluu in zijn leven. Daniel Vis gaat binnen een jaar debuteren gok ik, steengoede poezie en steengoede voordracht.

Josse Kok was de een-na-laatste dichter van de avond, hij riep in een humoristisch relaas de lach op die tijdens een Poetry Slam hoge ogen kan gooien, wellicht hebben we er in Dordrecht een nieuwe poetry-slammer bij.

Jacoline de Heer sloot samen met Ed van Dijk en veel verve de avond af, ook namens Jacoline kunnen we spreken van een uitermate geslaagde nacht van de Jonge Dichters, die een vervolg zal krijgen in juli, voorafgaand aan Bead the Poetry.

Tijdens de Derde nacht van de jonge dichters, zal wederom een Junior Stadsdichter worden verkozen via een schrijfwedstrijd. Meer informatie hierover volgt binnenkort.

‘De Volgestouwde Eend’, Jonge Dordtse dichters, Ed van Dijk en Dordtse Dichterskring, bedankt!

3 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

INTERVIEW MET MEANDER

10 jan 2010 21:53

Pas geleden had ik een interview met Maarten Gulden van de site Meander. Het is HIER te lezen.

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

NK POETRY SLAM

13 dec 2009 21:40

Afgelopen zaterdag heb ik voor het eerst sinds 2004 weer aan het NK Poetry Slam meegedaan. Na het uitkomen van mijn bundel Ich bin ein star baby in 2005, heb ik vrijwel niet meer aan slams meegedaan, tot begin 2009. Ik heb dit jaar weer eens aan drie slams meegedaan omdat ik er simpelweg weer zin in had, en wist me via de Slam van Utrecht te plaatsten voor het NK. Vooraf schatte ik mijn kansen op 20 procent, favorieten waren voor mij Daan Doesborgh en Ellen Deckwitz, outsiders Jeroen Naaktgeboren en Jee Kast.

Ik heb een aantal weken hard moeten schrappen om de twee bestaande gedichten Kunstenmakers en Vergeten uit de bundel Zendag, slamklaar te maken. Slamklaar betekent voor Kunstenmakers een herhalingspatroon met ritme inbrengen en een geniale twist op bijna het einde van het gedicht. Voor Vergeten werd het verhaal nog lastiger omdat het gedicht vam vijf minuten naar drie minuten geschrapt moest worden zonder de impact te beschadigen. Het verhaal werd de afgelopen weken nog lastiger omdat ik er steeds meer veranderingen inbracht waardoor de tijd te kort werd om zonder papier op het NK podium te gaan staan. Dus ik stond zaterdag in de eerste ronde met het hertaalde Vergeten op de planken van Tivoli. Vier trillende120 grams a-viertjes en een scherp loerende Deelder die wachtte tot ik loskwam van papier, en poei, Vergeten ging heel erg goed. Jury en publiek loodsten me met gemak naar de tweede, cruciale, ronde.

De tweede ronde, het gedicht Kunstenmakers. De twist van de voordracht lag hier:
er was de pijprokende dichter met 94 versies
van het lingo-gedicht w-o-o-r-d /woord/ , vanuit een vliegend ritme stopte ik bij woord en ging daar staccato verder met w o o r d.

Ook dit dus weer papier, ondanks de bezwaren van de jury, en dit gedicht steeg bijna op, ik genoot er zelf enorm van, en ook het publiek en de jury gaven mij achter Ellen Deckwitz de hoogste waarderingen.

De finale dus, tegen Ellen Deckwitz. Ellen had dit jaar al vier jaarfinales gewonnen, is erg tekstvast en heeft een hypnotiserende podiumverschijning. We mochten tossen om de volgorde te bepalen voor de finaleronde. Daar had ik vooraf helaas geen plan voor zoals vroeger wel vaker gebeurde. Ik won de toss en koos ervoor om Ellen te laten beginnen, dat had ik dus niet moeten doen. Ellen kon direkt haar intieme toon zetten, waardoor ik alleen maar als contrast kon fungeren met Smoor en het te harde Voor Robert Voigt, vervolgens maakte Ellen het simpel af met haar Fietsgedicht.

Kwestie van routine, ik had zelf, en intiem en gevoelig moeten beginnen met Dag mooie jongen en het af kunnen maken met de Monoloog van een regenboog. Achteraf geloel natuurlijk, maar wel waar. Komend jaar maar weer eens wat slammetjes af lopen, ik heb er erg van genoten.
En Ellen nogmaals, gefeliciteerd natuurlijk.

Het gedicht Vergeten (ingekort)

sinds mijn moeder over een alzheimer beschikt
draagt ze voortdurend korte gedichten voor
in de steriele gangen van het verzorgingstehuis
en zij draagt wel altijd nieuw werk voor uit haar hoofd

maar moeder kent een ondankbaar publiek
de buren schudden voornamelijk hoofden
in de iets te vriendelijk gekleurde huiskamer

de buurman die vroeger de slager was
is nu 60 kilo ribkarbonade naast het reuzenaquarium

ene zuster zet nog eens een andr van duin
daarna zet andere zuster altijd andr sonneveld

de verwarming staat op zomers, op dertig
de slager zal nooit meer een onsje meer zijn

er zijn mensen die de koran
uit het hoofd kennen ook al zijn ze dement
er zijn mensen die ac/dc zien
als hun grootste hersenput
stel je voor, de hersenen als put

een galmbak met kilometers stroomkabels
tussen zielvezeltjes in een sponsachtig lichaam
dat hele dagen vragen oproept

het is een dansende emmer eigenlijk
een mensenhoofd is lastig gevuld

wie het minste morst heeft de meeste inhoud
zeven miljard dansende emmers
n op zeven is zondagskind

en dan zijn er nog de mannen die
met kruizenmutsen die met opgetrokken jurken en pornografisch bestuurbare vingers
in smoezelige biechtrooms

zoemende vette hommels met hun vette poten
in vette aarzen van vette boterbloemen vet
en plastic dag-pauw-oog-vlinders aan de muur
van het quick fit bedrijfs restaurant – vet

maar het leven is de poster boven je bed

een poster van michael jackson
boven het bed van Benno. L

en peter is niet vet
en tevreden met de zon
hij ziet de sterren juichen
in een grote magietron

peter heeft een poster
van een meerkoet boven zijn bed

and bambi @ peter’s
screensaver is still alive!
en het is toch zomaar zendag vandaag
michael jackson is alweer dood
en allah zegt: calimero is groot

en james brown zei:
ac/dc is zo geil als je het zingt in je blootje

er zijn mensen die zich vrijwillig laten koeioneren
omdat het veiliger is om als slachtoffer te leven
omdat een beetje aandacht nu eenmaal
de mensen bevestigt in hun bestaan

moeder moest niks van ac/dc
moeder was altijd gek van schlagers

en nu zit ze weer bij het reuzenaquarium
magistrale gedichten voor te dragen
niemand smijt hier tomaten
iemand gooit er een kwartje in

die buurman die vroeger tuinder was brabbelt
schei nou eens uit met dat gebit mens!
schei nou eens uit met dat gebit

en wat denkt u verder buurman?
gaat u vandaag nog de wc mishandelen
wie maakt toch die krassen in de blauwe lucht
ja die foto dat ben ik ook moeder
kom nou maar hier met dat gebit

andr sonneveld komt zodadelijk weer zingen
en dan woont het dorp weer in je huis

daar zitten drie kinderen uit je klas
alle ruiten ruiken hier naar unox

dus we zijn er nog moeder, nog thuis, moeder
we zijn nog thuis

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

NIEUWE BUNDEL ZENDAG IN DE SCHAPPEN

19 okt 2009 21:15

Hehe. Powets heeft eindelijk een nieuw jasje, het heeft even geduurd maar dan heb je ook gelijk een nieuwe bundel. Zendag. Zendag is vanaf heden te bestellen in alle boekwinkels en op internet via uitgeverij de contrabas Het stadsdichtersgezemel heb ik intussen achter me gelaten, het heeft gelukkig nog een aardig gedicht over Dordrecht opgeleverd en de titel ‘O dat is die man die net geen stadsdichter werd’. Bij deze het gedicht Dordrecht:

dordrecht

vroeger vond ik dat een geheimzinnige stad
met het r.k ziekenhuis en poorten eromheen
waar ik met moeder en de pont aankwam
vanuit zwijndrecht als ik ziek was aan mijn oren

ik fietste in die tijd ook wel eens naar r.c.d
met mijn voetbalvriendjes van vv. zwijndrecht d3
en meerdere malen naar dfc waar we tot de c1
kansloos van de mat werden getikt

als puber leerde ik flipperen als tommy
in de muizenval drinken in het dolhuys
en geniepig klaverjassen in vissers
zaken die ik nog steeds goed beheers

later ging ik er ook maar wonen en leerde
de muzikanten en de geveltjes kennen
en hoe mooi die geveltjes ook zijn
je hebt er ’s nachts niks aan

maar het is al snel boeiender dan zwijndrecht
waar nu alleen nog mijn vergeetachtige moeder
rondloopt tussen de vergetenen en verder
de school staat daar niet meer, niet het huis
niet meer de ruimte achter de perenbomen
de tuinderijen langs de rotterdamseweg

ik heb er weinig meer van zwijndrecht te vinden
in dordt ligt altijd nog te wachten
in van alles ben ik inmiddels opgenomen
als een fragment in haar legpuzzel
van monumenten, water en sfeer

het is de sfeer die bij mijn lopen past
het licht dat hier schijnt blijkt anders
maar dat zag ik ook pas na vele schoenen
goed kijken is lang stilstaan

hoe dordt je ook stilzet in de tijd
het blijft wiebelen tussen stad en dorp
net iets te klein voor rock-’n-roll

dit eiland is tokkeltje blues door klassiek
met een gezicht veel knapper dan zijn volk
het volk dat verknocht is aan het hof
waar holland werd geboren, aan scheffer
en de grote kerk met zijn scheve nek

en zo werd ik ook dordts volk
een beetje verkneukeld kan ik er thuiskomen
wetend dat het er weer hetzelfde werd
na een stedentrip of een wereldreis
is het de kunst de voorstraat-kitsch te mijden
een lichtvoetig laveren te verkiezen

vanaf de grote kerk de nieuwe haven
van de hondjes en de jachten volgen
de kuipershaven door
de damiatenbrug voorbij
een bankje pikken om twee uur ’s nachts,
op de gevoelige plek
waar dordt de blues herbergt

in slome duwbak op rood kadelicht
witte plukken nachtmeeuw
bij wonderwolken op drie rauwe rivier
is er altijd wel een solo bij bankje vier
over soms gelukkig in het grote niets
als sterren in het groothoofd wateren

2 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

Jaarfinale Slam Utrecht

16 sep 2009 22:05

Ruim een week geleden won de Peet de jaarfinale van de Poetry Slam van Utrecht, daardoor sta ik op 12 december a.s weer eens op het NK Poetry Slam. Over een week of twee verschijnt mijn nieuwe bundel Zendag, bij uitgeverij De Contrabas, de presentatie zal ergens in oktober zijn. 3 Oktober a.s vindt de stadsdichtersverkiezing van de stad Dordrecht plaats in de Kunstkerk te Dordrecht, met heuse stemkastjes, neem gerust de buurman en de hond mee. Om in de stemming te komen wat beelden van de Utrecht Poetry Slam.

KargadoorSlam Jaarfinale 2008-2009 deel 4 from Mike Platenkamp on Vimeo.

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

Paarzang - gedicht Lucas Hirsch

03 jun 2009 11:33

Paarzin from Peter M. van der Linden on Vimeo.

3 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

Ik zeg nog uw waterbus lekt

23 mei 2009 21:13

Afgelopen middag op de waterbus en op het voetbalveld opgetreden. Het optreden op de waterbus was erg leuk, ik zal tekst die ik in een dik half uur bijeen heb getypt hieronder plaatsen. De overige schrijvers zijn te lezen via
dit
Het optreden op het voetbalveld van ODS was kort, twee wedstrijden dit keer, wegens lichte liesklachten ben ik vanaf wedstrijd drie afgehaakt..
Morgen fietsen.

Welkom op uw boot.

Ik ben uw dichter vandaag.
Peter M. van der Linden.

Terwijl de pont zich vult, glijden nietsvermoedende roeiers voorbij, een senorita met Hollandse bloemen op haar Aziatisch vormgegeven rok nestelt zich aan mijn zijde,
De pont rolt en gilt de wateren op en langs en neer langs de molens van de op en kijk over de dijk langs de geraamtes van de scheepswerven die nu in speculantenhanden.
Links de contouren van de nieuwe stad Papendrecht, dat zich als olievlek tot Sliedrecht, dat gestold tegen de ehm hoe heet die waard ook alweer.
De Alblasserwaard, de schitterende Alblasserwaard.
De ongelooflijk prachtige Alblasserwaard. Ik fietste als kind vaak met een emmer door de Alblasserwaard. Niet dat ik daar water ging brengen, de bedoeling was dat ik daar vis ging halen, wat overigens nooit lukte. Ik werd als kind al teveel afgeleid door de kikkers, eenden, weilanden en meerkoeten, die ik toen overigens niet als meerkoeten beschreef maar als ehm..
Geen idee eigenlijk hoe ik vroeger de meerkoeten noemde, tegenwoordig noem ik ze duikbootjes, zwemmende kniptang en de meerkoeten die ik ken noem ik bij naam, Helga, Herrman, dat soort namen. Enfin tijd voor een update denk ik, we meren zodadelijk aan bij de Biesbosch.

Er zit een hongerige radioreporter naast mij , ik hoor het knorren van zijn microfoon. We gaan aanleggen in Sliedrecht, een nieuwe ervaring voor de reporter, zo hoor ik.

Vanuit Sliedrecht kun je zoals al gemeld naar de Alblasserwaard, de fabuleuze Alblasserwaard, waar ik als kind.

Vreemd, er zijn mensen die Sliedrecht uit willen, met badpakken en reuzenstrings stappen zij aan boord. Dag mevrouw, dag kinderen, dag dag het is een mooie dag.

De pontcassiere kijkt nog eenmaal verlangend in het rond en verheft haar stem.

Het is maar druk bezig-.

We gaan al weer op de weg terug, nu met de zon in ons mooie gezicht. De badpakmensen zullen dra uitstappen in de Biesbosch, terwijl er een ijsschotsmelding van achteren nadert. Het aantal uitstappers valt mee, er willen gek genoeg vrij veel mensen naar de stad vandaag. De markt op gok ik zo en terrasjes pakken. Hebben die mensen thuis geen markt..

Wellicht gaan ze een zwembad kopen bij Bart Smit.

Het is nu kwart over twaalf de zon zet zich als hete wolf op een pasgeboren kuiken, vergeef mijn beeldspraak ik word altijd lyrisch van dit soort voorjaarsweer.

Zodadelijk spring ik van boord. Er vloog een aalscholver voorbij. Nee er komt geen trein over de brug terwijl wij onder de brug door met de pont moet ik plotseling denken aan mijn moeder.
Wat zal die het warm hebben vandaag. Mijn moeder, ach mijn ouwe moeder.

We passeren DuPon met de pont, Dupon het lelijkste stukje vlees. Als dat uit elkaar knalt zegge de dordtenare dan gaan we alle maal naar de klote, dan is de hele stad weg. Ik denk dan altijd ehm ja en dus..

We komen weer langs het schitterende Papendrecht, mijn dag kan niet nog meer stuk.

Onee het is nog Sliedrecht.
Gelukkig geen Zwijndrecht vandaag, daar voer ik al te lang en te vaak naar toe. Ik ga vanmiddag maar eens naar Kinderdijk gok ik zo, beetje Japanners kijken en musjes voeren. Het was me een waar genoegen om mijn gedicht dachten met u te delen.

Een geweldig leven en een schitterende dag toegewenst,

Peter M. van der Linden

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

Uit de krant

17 mei 2009 20:14

Literaire gids op internet

Door WILKO PEENSTRA
DORDRECHT – Benieuwd naar alle literaire activiteiten in Dordrecht? En blik op de website 078WOORD en je bent als literatuurliefhebber helemaal op de hoogte. Geestelijk vader van de internetpagina is Peter M. van der Linden, de Dordtse podiumdichter en organisator van het Bead the Poetry, het poziefestival van Big Rivers in Dordrecht.

,,Er zijn diverse organisaties in Dordrecht, die zich met literatuur bezighouden, maar ze weten van elkaar soms nauwelijks wat ze doen, licht Van der Linden zijn beweegredenen voor de sobere maar heldere site toe. ,,Eerst hebben we gedacht aan het uitbrengen van een twee- of driemaandelijkse, gezamenlijke flyer, maar sommige activiteiten worden pas op het laatste moment gepland. Schrijvers of dichters worden vaak in een laat stadium vastgelegd. Door deze site hebben we een overzicht van elkaars activiteiten, bedienen we de liefhebbers van literatuur in Dordrecht beter en bieden we de laatste, literaire nieuwtjes. Fijn voor iedereen.

Voor de inhoud van 078WOORD (spreek uit als nul-zeven-acht-woord, want dan heb je volgens Van der Linden een grapje met achtwoord, wachtwoord) grasduinde hij de afgelopen maanden langs de paginas van onder meer de openbare bibliotheek, Stichting Perspektief, Schrijverspodium Dordrecht en het Buddingh Genootschap. Op een bijeenkomst drie weken geleden in het Centrum Beeldende Kunst, waar de literaire organisaties elkaar voor de eerste keer ontmoetten, werd afgesproken dat iedereen voortaan zijn informatie naar de site zou sturen. ,,Alleen op die manier kunnen we blijven zorgen voor continuteit en heeft de site bestaansrecht, vindt Van der Linden, die de site met Remko Jas van de openbare bibliotheek gaat beheren.

De praktijk wijst uit dat er een verschil zit tussen zeggen en doen. Een beetje bescheiden zegt de dichter: ,,Tja, ik heb tot op heden nog maar weinig bijdragen mogen ontvangen, maar je weet hoe het gaat met dit soort onderwerpen. Dat heeft vaak even een aanlooptijd nodig.

De samenwerking op het digitale vlak moet leiden tot een literair feest in november 2010. Op literair gebied gebeurt er genoeg, toch zou Van der Linden Dordrecht niet willen bestempelen als een literaire stad. ,,Wat heeft Dordrecht aan dichters en schrijvers voortgebracht? Cees Buddingh, Jan Eijkelboom, Ronald Giphart en dan heb je het wel gehad. Dat is een heel verschil met steden als Groningen en Utrecht, waar wel twintig tot dertig dichters rondwandelen.

078WOORD zal dit jaar ook verslag doen van de verkiezing van de Dordtse stadsdichter. Een verhaal waarbij Van der Linden twee petten draagt: hij is waarschijnlijk ook n van de kandidaten om Eijkelboom op te volgen. ,,Maar daar wil ik verder niets over zeggen.

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

Fast writing

13 mei 2009 10:06

SCHRIJVERS OP DE PONT

Op zaterdag 23 mei varen er op de waterbus tussen Dordrecht en Sliedrecht en vice versa speciale passagiers mee, namelijk zes schrijvers, dichters en journalisten uit de Drechstedenregio. Ze zitten aan een laptop die weer verbonden is met een scherm en ze laten zich inspireren door het water, de passagiers, de waterbus en andere zaken. De passagiers kunnen direct meelezen wat ze schrijven, inclusief verbeteringen en veranderingen. Maar niet alleen aan boord kan men deze speciale vorm van interactieve `action writing’ volgen. Ook in de etalage van het CBK Dordrecht, Voorstraat 180 staat een scherm en thuis kan men via de website www.drechtstedenschrijft.nl dit creatieve schrijfproces volgen. De boot vertrekt steeds om kwart voor het uur vanaf de Merwekade in Dordrecht en iedereen kan, als men een kaartje koopt, ook mee varen.

De schrijvers die meedoen:

10.45 u. Hanneke van Houwelingen, woonachtig in Hardinxveld Giessendam, werkt sinds 1 jaar als journaliste bij AD Rivierenland en is met haar 24 jaar de jongste van het schrijfgezelschap;

11.45 u. Peter M van der Linden, afkomstig uit Dordrecht, is dichter/performer/zanger en wordt de aanvoerder van de youtube-dichtersgeneratie genoemd. Hij is auteur van de bundel Ich Bin Ein Star Baby en van die nog komen gaan;

12.45 u. de schrijver / vertaler Wil Boesten is in Limburg geboren maar woont sinds 2002 in Dordrecht. Hij debuteerde in 2007 met de roman `Spiltijd’ die lovende recensies kreeg;

13.45 u. Nico Dijkshoorn, die elke woensdag bij het tv-programma De Wereld Draait Door’ te zien is, is speciale gast. Hij schrijft columns voor o.a. de Volkskrant en De Pers staat bekend staat om zijn humoristische maar vaak ook scherpe gedichten;

14.45 u. Journalist Emile van der Velde is eindredacteur van het huis-aan-huisblad Dordt.nu en van De Weekkrant. Hij is zeer goed ingevoerd over wat er allemaal in de Drechtsteden gebeurt.

15.45 De in Papendrecht woonachtige schrijver, dichter, journalist en columnist Mohammed Benzakour is de laatste schrijver op de pont. Hij schrijft o.a. voor de Volkskrant en NRC, heeft vele boeken en essays geschreven en was lijstduwer van de Partij voor de Dieren.

Schrijvers Op De Pont is onderdeel van het project Drechtsteden Schrijft, dat georganiseerd wordt door het bureau Kunst & Cultuur van PJ Partners in opdracht van de Drechtsteden.

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

Trug met La Palma op de rug

09 apr 2009 14:53

Zo. We zijn er weer, de fabuleuze en de Peet. We hebben het goede naar de zin gehad op La Palma. De tweede keer inmiddels en dezelfde periode als vorig jaar, een soort kijken naar de zeven verschillen. We hebben dit jaar opgeraapt wat we vorig jaar hebben laten liggen. We zijn aan de vulkaan geweest en bij de flippers op zee. Prrr.. Vorig jaar verbleven we in het schilderachtige spookdorp El Remo, dit jaar zaten we wat centraler, in casa Atico te Los Llanos. Een redelijk druk stadje maar wel lekker centraal om van daaruit het eiland te bereizen. De eerste vijf dagen was het nogal bewolkt en de laatste vijf dagen was het voornamelijk zonnig.

Wat dit keer opviel aan La Palma was dat 90 procent van de toeristen 50+ en hoogopgeleid Duits is. De lokale bevolking is nogal nurks en anti-Duits, wij zagen er waarschijnlijk Duits uit in onze Dordtse klederdracht, we hebben nog ergens een blinde dolfijn zien lachen.

De bevolking. Ach, chagrijnig ligt dicht bij mysterieus. Veel korte benen, vierkante lichamen sjokkend in merkloze joggingpakken. Worsteltypes. De schare huisjes op de hellingen lijken op een per ongeluk opengevallen doos Lego. In Tazacorte wemelt het van de uiitgeprocedeerde hippies die met glansloze kralen op een kleedje en een zonnedansje hun dope en god trachten te verdienen. Is Tazacorte schijnt de zon vaker te schijnen dan elders op het eiland waar de zon anders schijnt. Dus. In het westen schijnt de zon, in het oosten is het afwachten. Tazacorte ligt in het westen.

De ijverige peukenveegploeg van Los llanos veegt met verdorde bananenbladeren de stad, de stad Los Llanos bleek veel schoner dan Dordrecht, de vis in El Remo is verser dan voor de grote schepping van de schepper met de negen namen, het was in de bergen frisser en groener dan vorig jaar, het uitzicht en de rit op de vulkaan was fenomenaal, een middagje dolfijnen spotten was fenomenaal en kost 45 euro p.p inclusief bananenboot, maar de benzine is supergoedkoop, verbluffende zonsondergangen zijn gratis, drakenbloedbomen trokken vreemde regensnuiten aan.

Parazeilers op dode wandelschoenen vliegen het hele eiland om de oren, vliegen en muggen hebben we niet gezien, wel zwaluwen boven op de vulkaan, het lavastrand was goed te doen met de zeeschoentjes die we nog over hadden van Kreta. Waslijnen met blauwe smurfinneslipjes zijn nu hip in El Remo, kortom, voor een dichter met een mooie vrouw aan de hand, die ieder bloempje bij geur en naam kent, is er genoeg te genieten.

En morgen mag ik weer werken en bijbruinen aan de vijver. De karpers zullen er wel op me gewacht hebben, ik heb de meerkoetjes Helga en Adolf gemist. Zojuist pookte ik met pincet het pootje van een wierrookstick uit de papierinvoer van mijn printer, wie weet komt er nog een spiritueel gedicht uit het ding rollen.

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

La Palma filmpje dan maar

09 apr 2009 02:08

La Palma from Peter M. van der Linden on Vimeo.

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

De gebitshuisverbouwing: waterstofperioxide gorgelend de zon tegemoet.

24 mrt 2009 22:23

Er zat zondagochtend een man op de stoep bij het Leger des Heils, in de zon. Als een gefrituurde schol die een paar weken geleden naast de uitlekbak was gevallen. Een kerkmeisje schree voorbij met ballonkuiten en een frivole fruithoed. Een merel zong, nog een merel zong. Een taxi schoof fluitend voorbij. Ik fietste langs. Met een wang vol waterstofperoxide. Geen krimp. De kerk liep uit in een orgie van fruithoed en chagrijn. En ik beet nog eens op het amalgaan. De man zei iets van God.

Ksiek Ksiek heksen van ivoor, ik dacht aan Catweazle. Er klopte iets in een kies, in mijn kaak, door mijn hoofd. Het was een oude kies, een blok amalgaan met wat kies en rotte wortel. Vuts! Vis.En Vize! Dinsdag tsjoepten er naalden in het vlees, de tang omarmde het kloppend gevaarte, een handige timmerman uit het oosten, boog zich over het brok atoom en toonde mij de poorten van de hel.En passant mocht ik ook nog kroonhappen want er zijn inmiddels al drie noodkronen in mijn gebit aanwezig, waaronder twee zilveren waardoor ik er als een soort old-skool rapper bijloop. Het zijn van die tanden die je ook wel kent van Jaws uit James Bond, maar dan rechtsvoor bij een in Hollywood onbekende dichter.

Vorige week woensdag zag ik de tandarts ook al aan mijn zen-zonnebank-ik-trek-uw-smilende-smoel-uit-de-luiestoel voorbijtrekken maar dan met een bouwvakkersbril en de Irakese assistente droeg een hardtop sluiertje die ze normaal niet draagt. We gaan die tanden pellen, zo sprak zij monter.

Ondanks al deze eigenaardigheden en tijdelijk gezichtsverlies trad ik afgelopen vrijdag gewoon in Texel op, ik mocht als lettermosterdpot na de maaltijd, om 1 uur ’s nachts, tijdens de eerste Texelse nacht van de poezie. Een optreden met veel oude gedichten, verkeerde keuze, slechte mimiek, lelijke houding. Het was daarentegen wel een verdimd fraai weekendje weg, met zonnestrepen en de fabuleuze lief, een perfekt logeeradres bij vriend A.Krabbendam in de polder en ontmoetingen met de stilte. En zo begint de lente toch maar weer, is Zendag al tenminste als promo-boekje klaar en is het een aftellen naar vrijdagochtend, naar Schiphol La Palma. Lekker even geen gebeitel in mijn bek, elf dagen met mijn reet op een vulkaan.

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

kangaroe in de kargadoor

01 mrt 2009 22:44

Hulde me. Ik ben weer aan het slammen geslagen. Slammen is een potje matige poezie voordragen voor juryleden die naar biefstuk ruiken. Na mijn Festina optreden van vorige week in de aparte meisjesstad was het vandaag de beurt aan Utrecht. In de kelders van de Kargadoor aldaar wordt er iedere eerste zondag van de maand een slam georganiseerd. Er waren zes dichters en ongeveer 26 toeschouwers op af gekomen. Omdat ik al een aardig poosje uit de slam weg ben is het voor mij ook wel leuk om nu eens wat nieuwe namen tegen te komen. Uiteindelijk kwam ik in de finale uit met Anne Broeksma en Wibo Kosters. Anne Broeksma, studente Nederlands, bracht frivole poezie, ze heeft het in haar vingers, het mag nog iets verder haar mond uit groeien. Wibo Kosters, vindingrijk, echte vormslammer, een aanwinst voor de slam, werd een aardige kluif. Ikzelf was redelijk op dreef. Eerste ronde deed ik old-skool slam, de tweede ronde besliste ik eigenlijk de gehele slam met 1 gedicht. Het gedicht over de dichters. Ik heb dat gedicht nu drie keer voorgedragen en het slaat overal kneiterhard in. Komende tijd moet ik dat ding nog wel even uit mijn hoofd gaan leren. Huiswerk. Huiswerk werd ook het gedicht dat ik in de derde ronde bracht, LACH4. Een keihard gedicht met onderhuidse lagen van cynisme in een storm van beelden. Ik ben er niet goed in, vrees ik. Teveel beeld, een overkill aan cynisme, eigenlijk een verbale snottenbel. Ik heb het zojuist in de digitale prullenbak gedumpt, wat toch zonde is, ik heb er maandenlang aan gewerkt. Maar soms gaat dat ook zo bij liedjes van bandjes denk ik dan maar zo. Ow, we spelen Nu-Jazz maar stappen het volgende nummer over op Black-Metal, huh? Deeje we Black Metal dan? Envin. In de toegift die ik mocht geven trok ik het nog even old-skool recht met het gedicht, Monoloog van een regenboog. Kiehoe! Het was kantje boord dus in de Kargadoor. Binnen een dag of twee zullen de beelden wel op poezie.tv van organisator Mike Platenkamp verschijnen. Volgende week volgen weer lekker twee workshops voor scholieren en deel 5 van de verbouwing aan mijn gebitshuisje. Een verslag van de slam bij Pom. http://www.pomgedichten.nl/modules/news/article.php?storyid=2182

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

Coating aan de Glazuur

19 feb 2009 00:02

Gisterenavond was ik ter optreed en inspiratie in de aparte meisjestad, een potje slammen in Festina. Altijd ok. Toch pas de vierde keer in een jaar of 6 die ik nu optreed, gok ik zo. Goed publiek, een jury die naar biefstuk ruikt en meestal, eigenlijk altijd, de publieksprijs mee terug. Zo dus ook gisteren. Het niveau van de slam was best goed, ik deed allemaal nieuw werk en kwam in de finale te staan met Jurgen Smit en Xander van der Drift. Jurgen won uiteindelijk, de jury in Festina gaat voornamelijk voor de poezie an sich en zoals ik al melde ging ik aan de haal met de fles wijn want het publiek houdt weer meer van de vorm… Nomnom. Ik hou van meer bier. De fles wijn ging dus gewoontegetrouw naar mijn slaapplekhomie. Dat was dit keer Klaas-Arie Westland, een filmmaker die tegenwoordig net als veel creatieve en aparte meisjesdordtenaren naar Amsterdam verkast is en daar woont en werkt in de Kinkystraat. Cool! Ik moet er niet aan denken. Leuk voor een dag of twee, doe mij maar retourtje moerasje Dordt. De publieksprijs leverde ook nog een wild-card op voor de grande-festina-finale in juni. Tot juni is er gelukkig nog van alles te doen.
Ik ben nog steeds bezig met mijn nieuwe bundel, ik ben traag, zou een mooie titel zijn, ik ben sloom, maar het blijft Zendag.

Ik ben flink bezig geweest met http://078woord , een stadsgedicht voor een glossy en een vrij grote verbouwing aan de Cote Glazuur. Wat wortelkanaalgedoe en vier nieuwe kronen, het nieuwe gebitshuisje moet zo rond mei opgeleverd worden, het kost wat, maar dan heb je ook een lach. In maart vinden de grootste verbouwingen plaats, voornamelijk de voorgevel en in april een ouwe rotte wortel achterin dat eruit gaat. Brr. Ik moet nu al lachen.

Ik moet nu ook al lachen om het stadsdichtersgedoe in Dordrecht, het geluk van lachen is dat je weinig hoeft te zeggen. En dat lachen is de komende maanden een grote uitdaging. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik een mening heb van glazuur. Maar nu word ik een dichter met vier nieuwe kronen. De media en de politiek is er al druk mee bezig. Het lijkt al verdacht veel op een slam. Eindelijk een poetryslam in Dordrecht! Er wordt aan mijn tong getrokken. Gelukkig heb ik hier al een slaapplek. Mijn lief staat voor de deur. Gelukkig heeft het publiek altijd gelijk. Maar wat moet ik met honderd liter wijn?

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

hebbie denne statte nouw gesien

02 feb 2009 00:31

Gestravoend een keijttoffenavon belleef in Roermon. Woe!? Gisteren heb ik als invaller mee mogen werken aan het Stadsdichtersfestival te Roermond. Maar liefst vijf van de dertien uitgenodigde stadsdichters bleken door de griep geveld, waardoor onder andere ACG Vianen en ik, werden gebeld en besteld. Het stadsdichtersfestival werd dit jaar voor de derde maal georganiseerd door stadsdichter Hans van Roermond. We werden in een rondvaartboot ontvangen alwaar een prettig kennismaken mogelijk was met stadsdichters uit Zandvoort, Gouda, Tilburg en nog een aantal plaatsen, en namen, die ik niet zo goed kon onthouden. Er waren namelijk veel eenden en aalscholvers onderweg te zien en dan ben ik nogal snel afgeleid. Er werd weer eens lekker veel gevraagd wie dan die nieuwe stadsdichter van Dordrecht moet worden en daar heb ik wederom weer lekker weinig over kunnen zeggen, want dat is iets wat de politiek besluit. Na een subliem buffet aan boord mochten we inchecken in het hotel boven kroeg de Pauw en van daaruit werden we verspreid over vier groepjes van drie dichters die door vier kroegen rouleerden. In elke kroeg was een band aanwezig om de dichters te begeleiden.Een meerkolfje naar mijn hand zeg maar. Vier stijlen, jazz, gipsy, folk en blues. Ik trok op met de ex stadsdichteres van Gouda, Aaf Gerhardt en John Hlsgens de-ex StadsD van Roermond. Het werd net als de losgeslagen dichtkroegentocht in Delft een ware belevenis. Arstestiek gezien was het een redelijke rampoefening maar er werden ook instantparels opgedoken uit de nachtelijke krochten. Gelukkig hebben we dankzij de fabuleuze nog wat beeld en geluid. Van Aaf en John is niets te zien maar dat komt door de selectieve cameravoering van de fabuleuze die de batterij-inhoud van de camera zuinig moest beheren. Gelukkig hebben we wel ACG. En wat aalscholver boven eend. En wellicht ooit weer in Dordrecht een stadsdichter. Maar dat wordt nog een stevig potje jammen in de achterkamertjes op het stadskantoor.

Stadsdichters from Peter M. van der Linden on Vimeo.

1 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

Ramsey Nasr nieuwe Dichter des Vaderlands

28 jan 2009 22:20

COOL!

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

OUD EN NIEUW

23 jan 2009 22:07

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.

verdana zaken nemen de letteren

19 jan 2009 00:18

Ik was even van de digitale weg, de dingen die pasgeleden opgevallen zijn:
Mijn bundel Zendag is nog niet verschenen, dit mede dankzij uitgeverij Wagner & van Santen, die de bundel afgelopen september uit zou geven, waar ik sinds het inleveren van mijn manuscript, dd 16 juli 2008 nooit meer iets van vernomen heb.
Het stadsdichtersschap van Dordrecht, na 16 juli, nooit meer iets van gehoord.
Het stadsdichtersschap van Den Haag, Harry Zevenbergen denkt een 30.000 euro nodig te hebben voor zijn opvolging, zo meldde hij afgelopen zondag in het programma Hot Talk .
De Dichter des Vaderlandsoap, het zal nog gekker worden want eierkoekenbakker Bart FM Droog is er bij betrokken.
De teloorgang van Feijenoord en de nakende wederopstanding van F.C Dordrecht.
De wild-west op straat ontmoeting bij de FEBO op de Leischestraat met Martijn den Bakker voorafgaand aan een uitermate geslaagd optreden in sociteit de Kring in Amsterdam afgelopen dinsdag.
De try-out van teksten uit Zendag in het DJS Dordrecht afgelopen vrijdag op bluesschema’s met een ondermaatse microfoon. This micro zuigt, it is tuig dat blues, baby tuig baby.
De gedachte om Zendag, gewoon als PDF, gratis aan te bieden op het net.
Dat La Palma, waarschijnlijk eind maart wederom de favoriete bestemming wordt van PM en de fabuleuze lief.
Dat 078woord.nl een aardige webstek wordt, vanaf april zal het officieel open gaan.
Roosbeef heeft een nieuwe cd uit.
En die moet je echt kopen.

0 reactie(s). Bekijk reacties en reageer zelf.