Trug met La Palma op de rug

09 apr 2009 14:53

Zo. We zijn er weer, de fabuleuze en de Peet. We hebben het goede naar de zin gehad op La Palma. De tweede keer inmiddels en dezelfde periode als vorig jaar, een soort kijken naar de zeven verschillen. We hebben dit jaar opgeraapt wat we vorig jaar hebben laten liggen. We zijn aan de vulkaan geweest en bij de flippers op zee. Prrr.. Vorig jaar verbleven we in het schilderachtige spookdorp El Remo, dit jaar zaten we wat centraler, in casa Atico te Los Llanos. Een redelijk druk stadje maar wel lekker centraal om van daaruit het eiland te bereizen. De eerste vijf dagen was het nogal bewolkt en de laatste vijf dagen was het voornamelijk zonnig.

Wat dit keer opviel aan La Palma was dat 90 procent van de toeristen 50+ en hoogopgeleid Duits is. De lokale bevolking is nogal nurks en anti-Duits, wij zagen er waarschijnlijk Duits uit in onze Dordtse klederdracht, we hebben nog ergens een blinde dolfijn zien lachen.

De bevolking. Ach, chagrijnig ligt dicht bij mysterieus. Veel korte benen, vierkante lichamen sjokkend in merkloze joggingpakken. Worsteltypes. De schare huisjes op de hellingen lijken op een per ongeluk opengevallen doos Lego. In Tazacorte wemelt het van de uiitgeprocedeerde hippies die met glansloze kralen op een kleedje en een zonnedansje hun dope en god trachten te verdienen. Is Tazacorte schijnt de zon vaker te schijnen dan elders op het eiland waar de zon anders schijnt. Dus. In het westen schijnt de zon, in het oosten is het afwachten. Tazacorte ligt in het westen.

De ijverige peukenveegploeg van Los llanos veegt met verdorde bananenbladeren de stad, de stad Los Llanos bleek veel schoner dan Dordrecht, de vis in El Remo is verser dan voor de grote schepping van de schepper met de negen namen, het was in de bergen frisser en groener dan vorig jaar, het uitzicht en de rit op de vulkaan was fenomenaal, een middagje dolfijnen spotten was fenomenaal en kost 45 euro p.p inclusief bananenboot, maar de benzine is supergoedkoop, verbluffende zonsondergangen zijn gratis, drakenbloedbomen trokken vreemde regensnuiten aan.

Parazeilers op dode wandelschoenen vliegen het hele eiland om de oren, vliegen en muggen hebben we niet gezien, wel zwaluwen boven op de vulkaan, het lavastrand was goed te doen met de zeeschoentjes die we nog over hadden van Kreta. Waslijnen met blauwe smurfinneslipjes zijn nu hip in El Remo, kortom, voor een dichter met een mooie vrouw aan de hand, die ieder bloempje bij geur en naam kent, is er genoeg te genieten.

En morgen mag ik weer werken en bijbruinen aan de vijver. De karpers zullen er wel op me gewacht hebben, ik heb de meerkoetjes Helga en Adolf gemist. Zojuist pookte ik met pincet het pootje van een wierrookstick uit de papierinvoer van mijn printer, wie weet komt er nog een spiritueel gedicht uit het ding rollen.